MasaMasaCute~ Figu@Mate

งานเจเทรนด์เดือนนี้จัดขึ้นในคอนเซปต์ Music Battle ครับ ที่เป็นแบบนั้นก็เพราะมีการประกวดคาราโอเกะครับ

ประกวดที่เวทีด้านหน้าเหมือนเดิมครับ.. แต่ว่า ส่วนใหญ่มันก็เหมือนกับ Cover กลายๆครับ เลยขอไม่ถ่ายการประกวดดีกว่า..

ดูรูปคอสเพลย์กันครับ มีหยิบมือหนึ่งเท่านั้นเอง

ยูนวันนี้ก็ประกวดคาราโอเกะด้วยครับ เบอร์ 9 มั้ง

ริน เล็น หาได้ทั่วไปตามท้องตลาดครับ (ฮา) ว่าแต่หน้าตาคล้ายกันดีจังเลยแฮะ

เอรินซังก็มาเช่นเคย

แค่ก.. แค่ก

ฮิเดมิซังใส่หน้ากากกันหวัด -w- อย่าว่าแต่หวัดเลยครับ มาริโอ้เนี่ย แค่เดินชนก็ตัวหดแล้ว (ฮา)

เมริล สไตรฟ์ และ วาช เดอ สแตมพีด จาก ไทรกันครับ (เหมือนดี)

หลังๆ ผมว่าชีสคุงนี่ดูเหมือนปาท่องโก๋ขึ้นเรื่อยๆ นะ นึกถึงนมข้นหวานจัง (ซร๊วบ)

อิจิโกะ ร่างโชว์ขนหน้าอก (ฮา) กับหนูน้อยเนล

พาวเวอร์เรนเจอร์หรือไง -[]-

ตอนเย็นมีคนกรี๊ดกร๊าดน่าดู เพราะหลังฝนตกก็มีสายรุ้งโผล่มาให้เห็น

สายรุ้งที่ไหน นั่นมันพาวเวอร์พัฟเกิร์ลบินผ่านต่างหาก (ฟิ้ว)

พลังพิเศษในยามพระอาทิตย์ตกดิน พี่จักรสามารถกระโดด "ไถนาอวกาศ" ได้

คืองานมันคนน้อยน่ะ ตากล้องก็เลยหันมาเล่นบ้าๆบอๆกันเอง ปกติเนาะ..

หลังจากนั้น ฮิเดมิซังก็มาชวนพวกผมไปเที่ยวแถวสีลมครับ ไอ้ที่น่าสนใจก็คือ เขาบอกว่ามีที่ๆมีคาราโอเกะเพลงอนิเมะเยอะมาก และก็อัพเดตตลอดด้วย (สนใจเพราะไอ้อันหลังเนี่ยแหละ) ตอนแรกว่าจะชวนพี่จักรไป แต่เขาก็ดันไม่ว่างเสียนี่(ชิ่ง?) ก็เลยเหลือกันอยู่ไม่กี่คนครับ มีบู๊คุง ตัวผม พี่อาร์ม และก็พี่ป๋องที่เป็น "He is Hidemi San's target" ไปด้วยครับ เราพยายามไซโคพี่ป๋องกันประมาณ ครึ่ง ชม. พี่ป๋องก็ยอมไปครับ (กระจอกจริงๆ..)

เราจะไปกินข้าวกันที่ร้านเซนได(ไต)ราเมน ที่สีลมกันก่อนครับ โดยมีพี่แม็กแถมไปด้วยครับ ดังนั้นก็เลยเป็นวันแรกที่ผมไปเดินร่อนในย่านบาร์เกย์แถวสีลม (เอ้อเหอ) เพราะว่าหลงทางกันครับ คนนำนี่ก็นำได้ดี๊ดีเนอะ

คนแถวนั้นตาถั่วที่สุดในโลกครับ เขามองคนทุกคนเป็นชาวต่างชาติไว้ก่อน (กะลากเข้าร้านมั้ง)

เมื่อรวมกับฮิเดมิซังที่ล่วงหน้าไปรอที่ร้าน เซนได(ไต)ราเมน ที่สีลมและเพื่อนพี่ป๋องอีกคนหนึ่ง(ม่ายรู้ชื่อง่ะ)ที่มากินที่ร้านนั้นพอดี ก็สรุปว่าหลังจากกินข้าวเย็นที่ร้านเซนได(ไต)ราเมนแล้วก็ไปกันทั้งหมด "7 บุรุษ" กลายเป็น "บันทึก 7 บุรุษ"(Seven Mens Journey) ครับ

ที่ร้านนั้น มันเป็น"บาร์"ครับ ชื่อว่า Wood Ball เป็น Japanese Style Bar ครับ ก็จะว่าไปก็เหมือนกับบาร์ในย่านรบปงงิของญี่ปุ่นมั้งครับ (เคยเห็นแต่ในทีวีน่ะนะ) จะว่าไปเด็กๆก็คงเข้าไม่ได้เนอะ บ่งบอกได้เลยว่าผมมันแก่แล้วสินะ

เจ้าของร้านเป็นคนญี่ปุ่นชื่อฮิโรกิซังครับ ใจดีมากๆแถมพูดภาษาไทยชัดมากด้วย(มากกว่าฮิเดมิซังอีก) ก็เพราะว่าพนักงานในร้านเป็นคนไทยนี่นะ พอฮิเดมิซังบอกกับฮิโรกิซังว่าพาเพื่อนๆที่เป็นโอตาคุในไทย(อ่า คงหมายถึงผมละมั้ง)มาเที่ยว เขาก็ทำหน้าตกใจใหญ่เลยครับ"อ๋า มาจิกาโยะ~ (เหลือเชื่อ)" และพอฮิเดมิซังยิ่งบอกว่าเป็นคนที่เคยคอสเพลย์กันด้วย เขายิ่งทำหน้าแปลกใจใหญ่ครับ

หลังจากนั้นเราก็ลงมือหาเพลงร้องกันครับ เพลงอนิเมะเยอะมากจริงๆ ทั้ง Jam Project และนักร้องเพลงอนิเมะ,เพลงป๊อบดังๆก็มีอยู่เยอะครับ (ดูเหมือนจะเน้นไปที่อะไรก็ตามที่มีอยู่ในอนิเมะ และเซนไตเป็นหลัก ถึงแม้ว่าชื่ออัลบั้มจะไม่ใช่ในแนวนั้นก็ตาม) และก็มีเพลงเกาหลีด้วยครับ แน่นอนว่าพี่ป๋องผู้มากอิทธิพลก็ยัดลงไปแต่ Jamๆ ดังคาด บู๊คุงกับพี่อาร์มและผมก็ต้องมาแย่งกันยัดเพลงลงบ้างครับ

กดเพลงแหลก ดุจดั่งรัวทัชสกรีนในเกม เทคนิก้า

หลังจากนั้น ดูเหมือนว่าไอ้ที่ใส่ๆมาเนี่ยผมจะร้องได้หมดนะ (ฮา) จนมีความรู้สึกว่า นี่มันบาร์หรือคาราโอเกะบ๊อกซ์กันแน่ บางทีผมยังคิดไปเลยว่าเหมือนผมถูกจ้างมาร้องเพลงในบาร์ตอนกลางคืนซะอีก

พนักงานร้าน(คนไทย) ก็เลยเดินเข้ามาถามพวกเราว่า "เป็นคนไทยแน่เหรอคะ?" ฮิโรกิซังเองก็คุยกับฮิเดมิซังซึ่งผมก็ได้ยินแต่ บลาๆๆ แล้วก็ "ซึโกยโยะๆ" ถ้าทางลูกค้าที่มาที่นี่คงไม่ได้ร้องเพลงอนิเมะเท่าไรมั้งเขาเลยดูหวือหวามาก

พวกผมร้องอยู่ที่บาร์ชั้น 1 ครับ ดูเหมือนว่าพวกผมจะเกะกะร้านพอสมควรเลย (ก็เกรงใจน่ะนะ แต่มันหยุดมิอยู่) ยังดีที่มีลูกค้า(ธรรมดาๆ)ชาวญี่ปุ่นมาดื่มบ้าง ก็ถือว่าให้พวกเราได้พักคอกันบ้างครับ

ถ่ายรูปกันหน่อย ไหนๆก็มาแล้ว พอดีพี่แม็กกับเพื่อนพี่ป๋องอีกคนหนึ่งก็กลับไปแล้วด้วย นี่มันจะ 4ทุ่มแล้วนี่ ก็คงไม่แปลกมั้ง

ปิดหน้าครึ่งหนึ่งแบบซากุราอิ ยูโตะละกัน ต้องพูดว่า"วันนี้พวกเรามาเยือน"

ทุกคนที่ยังเหลืออยู่ก็สนุกสนานดี และที่สำคัญก็คือ no แอลกอฮอล์ ครับ (นอกจากพวกโค๊กกับน้ำผลไม้แล้วราคาแพงสาดๆ ใครจะกระเดือกได้)

ได้นามบัตรของฮิโรกิซังมาด้วยครับ

อยุ่หลังโรงพยาบาลกรุงเทพคริสเตียนที่สีลมนี่เอง "โอ๊ะ นี่มันที่ๆผมเกิดนี่นา!" บุญสั่งฟ้าส่งให้ผมมาเกิดบนโลกนี้เพื่อแบบนี้เองรึ?? (พูดไปงั้นแหละ ตอนนั้นบาร์นี้มันยังไม่มีหรอก)

ราคามันก็สมน้ำสมเนื้อล่ะครับ แต่ถ้าจะให้เทียบกับ Big Echo ล่ะก็ที่นี่ดูจะถูกกว่า และมีเพลงในแนวๆนี้เยอะกว่าครับ ซึ่งผมเองก็ประเมินร้านนี้ไว้สูงกว่า Big Echo แน่นอนล่ะครับ

ความจริงก็ไม่ได้คิดว่าจะเที่ยวเตร่หรือสำมะเลเทเมาอะไรหรอกครับ เพียงแต่ว่า "พรุ่งนี้มันวันเกิดผม" ดังนั้นผมก็เลยคิดว่าอยากจะหาอะไรให้ตัวเองทำในวันเกิดที่กำลังจะมาถึงนั่นเองครับ คิดซะว่าเป็นของขวัญที่ผมให้กับตัวเองก็แล้วกัน

ตอนที่เขียนอยู่นี้มันก็วันที่ 6 แล้วนี่นา งั้นก็

"お誕生日おめでとうございます 正樹くん"

อืม.. แฮปปี้เบิร์ธเดย์ตัวเองเป็นภาษาญี่ปุ่นนี่ก็รู้สึกแปลกๆ ดีแฮะ

"จากนี้ไปก็ขอให้มีชีวิตที่ดียิ่งๆขึ้นกว่านี้ และก็แน่นอน อย่าลืมเป็นโอตาคุต่อไปด้วยล่ะ ไม่อย่างนั้นแล้วเรื่องแบบนี้จะไม่มีค่าอะไรเลยสำหรับนาย"

รู้สึกว่าอยากจะพูดกับตัวเองแบบนี้นะ..

อา.. ปีนี้จะมีฟิกเกอร์คอสมอสออกมาอีกมั้ยนะ..

นอกประเด็นมาไกลละ ไปดีกว่า บายฮะ - -/